If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość

6. Zbieżność w makroskali

Stworzone przez: Sal Khan.

Chcesz dołączyć do dyskusji?

Na razie brak głosów w dyskusji
Rozumiesz angielski? Kliknij tutaj, aby zobaczyć więcej dyskusji na angielskiej wersji strony Khan Academy.

Transkrypcja filmu video

Mówiliśmy o czynnikach, które mogą napędzać nierówność. Czynniki te Thomas Picketty nazywa siłami dywergencji. Ale my pomyślmy przynajmniej o części z nich jako o siłach konwergencji. Czyli takich, które mogą sprawić, że na świecie będzie więcej równości. Główny omawiany przez Picketty'ego czynnik jest mi bardzo bliski: to rozpowszechnianie wiedzy. Szerzenie wiedzy. Mamy tu parę wykresów, które pokazują to rozpowszechnianie w skali makro, regionalnej, i to, jak z jego udziałem można wyrównywać globalną produkcję. Zaczynamy od roku 1700. Widzimy, że od 1700 r. przez rewolucję przemysłową, gdy Zachód rozwijał się i industrializował... Kraje Zachodu - Europa i Ameryka - zaczynały generować coraz większy procent globalnej produkcji, natomiast udział Azji stopniowo malał. Kiedy jednak wkraczamy w drugą połowę XX w. i w wiek XXI, widać zmianę. Udział Azji w globalnej produkcji zwiększa się coraz bardziej. Można to przypisywać przekazywaniu wiedzy, szerzeniu się wiedzy z Zachodu na Wschód, poprzez nowoczesne metody wytwórstwa i projektowania, metody inżynieryjne itd. Dlatego na początku XXI w. Azja zmienia się w wielkie dynamo przemysłu. Kraja azjatyckie przejęły od Zachodu i ulepszają jego wiedzę, by zwiększać własną wydajność. Przynajmniej w skali regionalnej widać, że z powodu tego szerzenia wiedzy warunki na świecie wyrównują się. Możemy to też rozpatrywać w ujęciu per capita. Tutaj mamy globalny... wykres przedstawia, w czasie, PKB per capita jako procent średniej globalnej. Średnia globalna. Tu oczywiście mamy 100%. Dlatego przy 100% wykres jest płaski. W czasie rewolucji przemysłowej dla Europy i Ameryki, czyli Zachodu, PKB per capita stanowi coraz większy procent średniego PKB per capita dla całego świata. Tak było jeszcze do niedawna. Od kilku dekad ten udział maleje. To nie znaczy, że PKB per capita spada, tylko że maleje jego udział w średniej globalnej. A to dlatego, że PKB per capita w Azji rośnie coraz szybciej. Właśnie z powodu upowszechniania wiedzy. To szerzenie wiedzy odgrywa jakąś rolę przynajmniej na poziomie regionalnym. Na razie udział Azji jest znacznie większy niż udział Afryki, ale już zaczyna rosnąć rola nie-Zachodu. Wschód dogania Zachód pod względem zdolności produkcyjnej, bogactwa na osobę i PKB per capita. W każdym ujęciu. To jest poziom regionalny. A co z poziomem indywidualnym? O tym - w następnym odcinku.