If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość

Struktura kosztów w długim okresie

W długim okresie możesz zmienić wszystko w swojej firmie, więc wszystkie koszty są zmienne.

Kluczowe pojęcia

  • Technologia produkcji to specyficzna kombinacja pracy, kapitału rzeczowego i technologii, które składają się na konkretną metodę produkcji.
  • W długim okresie firmy mogą wybrać swoją technologię produkcji, więc wszystkie koszty stają się kosztami zmiennymi.
  • Ekonomia skali odnosi się do sytuacji, w której przeciętny koszt całkowity maleje wraz ze wzrostem poziomu produkcji.

Struktura kosztów w długim okresie

Ogólnie rzecz biorąc długi okres to taki okres czasu, w którym wszystkie koszty są zmienne. Nie jest to jakiś precyzyjny okres czasu, ponieważ zależy on od specyfiki każdej firmy.
Jeśli masz jednoroczny leasing w swojej fabryce (np. maszynę), to wtedy długi okres to dowolny okres dłuższy od jednego roku, ponieważ po roku nie wiąże cię już ten leasing. Przedsiębiorstwo może zbudować nowe fabryki i zakupić nowe maszyny, lub może zamknąć istniejące obiekty. W planowaniu długookresowym przedsiębiorstwo może porównać alternatywne technologie produkcji czyli procesy.
W tym kontekście technologia odnosi się do wszystkich alternatywnych metod łączenia środków produkcji z produktami. Nie odnosi się do konkretnego nowego wynalazku jak tablet czy komputer. Przedsiębiorstwa szukają technologii produkcji, która pozwoli im produkować pożądaną ilość produktów po jak najniższym koszcie. W końcu niższe koszty prowadzą do wyższych zysków—przynajmniej jeśli całkowite przychody pozostają niezmienione. Dodatkowo każde przedsiębiorstwo wie, że jeśli nie będzie szukać metod produkcji o jak najniższych kosztach, to może stracić sprzedaż na rzecz konkurentów, którzy znajdą sposób żeby produkować i sprzedawać za mniej.

Wybór technologii produkcji

Wiele zadań można wykonać za pomocą wielu różnych kombinacji pracy i kapitału rzeczowego. Firma może, na przykład, zatrudnić ludzi do odbierania telefonów i odbierania wiadomości, lub może zainwestować w system automatycznych sekretarek. Przedsiębiorstwo może wynająć pracowników biurowych i sekretarki do zarządzania systemem dokumentów i archiwami, lub zainwestować w skomputeryzowany system archiwizujący, który wymaga zatrudnienia mniejszej liczby pracowników. Przedsiębiorstwo może wynająć pracowników, żeby przeciągali wózki na kółkach przez fabrykę, lub zainwestować w elektryczne wózki, lub może też zainwestować w roboty, które będą przenosić materiały bez kierowcy. Firma stoi często przed wyborem pomiędzy kupnem wielu małych maszyn, z których każda będzie potrzebować pracownika do kierowania, a kupieniem jednej większej i droższej maszyny, która wymaga tylko jednego lub dwóch pracowników do sterowania. Krótko mówiąc, kapitał rzeczowy i praca są często swoimi substytutami.
Spójrzmy na przykład—prywatna firma zostaje wynajęta przez lokalne władze do czyszczenia publicznych parków. W poniższej tabeli są trzy różne możliwe kombinacje pracy i kapitału rzeczowego dla czyszczenia jednego parku średnich rozmiarów. Pierwsza technologia stawia zdecydowanie na pracowników i słabo na maszyny; następne dwie zamieniają pracowników na maszyny. Ponieważ efektem wszystkich trzech technologii jest to samo—jeden czysty park—firma chcąca mieć jak największy zysk wybierze tą technologię produkcji, która będzie najmniej kosztowna biorąc pod uwagę ceny pracy ludzi i pracy maszyn.
Trzy sposoby na wyczyszczenie parku
Technologia A10 pracowników2 maszyny
Technologia B7 pracowników4 maszyny
Technologia C3 pracowników7 maszyn
Technologia A używa najwięcej pracy ludzi i najmniej pracy maszyn. Technologia produkcji C używa najmniej pracy ludzi i najwięcej pracy maszyn. Tabela poniżej przedstawia trzy przykłady sposobów, w jakie zmieniają się koszty każdej technologii kiedy zmieniają się koszty pracy ludzi. Jak myślisz, czy firma zdecyduje się zastąpić pracę ludzi większą ilością pracy maszyn kiedy koszt pracy ludzi rośnie z przykładu pierwszego na drugi i z drugiego na trzeci?
Koszty całkowite z rosnącymi kosztami pracy ludzi
Przykład pierwszy: koszt pracownika 160 zł, koszt maszyny 320 zł
Koszt pracy ludziKoszt pracy maszynKoszt całkowity
Koszt technologii A10 × 160 zł = 1600 zł2 × 320 zł = 640 zł2240 zł
Koszt technologii B7 × 160 zł = 1120 zł4 × 320 zł = 1280 zł2400 zł
Koszt technologii C3 × 160 zł = 480 zł7 × 320 zł = 2240 zł2720 zł
Przykład drugi: koszt pracownika 220 zł, koszt maszyny 320 zł
Koszt pracy ludziKoszt pracy maszynKoszt całkowity
Koszt technologii A10 × 220 zł = 2200 zł2 × 320 zł = 640 zł2840 zł
Koszt technologii B7 × 220 zł = 1540 zł4 × 320 zł = 1280 zł2820 zł
Koszt technologii C3 × 220 zł = 660 zł7 × 320 zł = 2240 zł2900 zł
Przykład trzeci: koszt pracownika 360 zł, koszt maszyny 320 zł
Koszt pracy ludziKoszt pracy maszynKoszt całkowity
Koszt technologii A10 × 360 zł = 3600 zł2 × 320 zł = 640 zł4240 zł
Koszt technologii B7 × 360 zł = 2520 zł4 × 320 zł = 1280 zł3800 zł
Koszt technologii C3 × 360 zł = 1080 zł7 × 320 zł = 2240 zł3320 zł
Przykład pierwszy pokazuje kalkulację kosztów firmy gdy zarobki pracowników wynoszą 160 zł, a koszty maszyn wynoszą 320 zł. w tym przypadku technologia A jest technologią o najniższych kosztach. W przykładzie drugim zarobki pracowników rosną do 220 zł, podczas gdy koszt maszyny się nie zmienia. W tym przypadku technologia B jest technologią o najniższych kosztach. Jeśli zarobki nadal będą rosnąć aż do 360 zł—podczas gdy koszt maszyn pozostaje niezmieniony—to technologia C staje się tą o najniższych kosztach, jak pokazano w przykładzie trzecim.
Te przykłady pokazują, że kiedy jakiś materiał staje się droższy—w tym przypadku są to koszty pracowników—to firma będzie próbowała oszczędzać na używaniu go i zamiast tego przestawi się na inne sposoby, które będą tańsze. Ten wzór pomaga wyjaśnić dlaczego krzywa popytu na pracę, lub jakikolwiek inny surowiec, ma nachylenie ujemne; ponieważ praca staje się relatywnie coraz droższa, firmy chcące osiągać zysk będą szukać tańszych substytutów.
Kiedy międzynarodowy pracodawca, taki jak Coca-Cola czy McDonald's buduje rozlewnie czy restauracja w gospodarkach o wysokiej płacy, jak Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia czy Europa Zachodnia, to najprawdopodobniej będzie używać technologii produkcji, która wymaga mniejszej liczby pracowników i skupia się bardziej na maszynach. Jednakże ten sam pracodawca prawdopodobnie użyje technologii produkcji korzystających z pracy większej liczby pracowników i mniejszej liczby maszyn produkując w krajach o niskiej płacy, jak Meksyk, Chiny czy Południowa Afryka.

Korzyści skali

Kiedy firma znajdzie już najmniej kosztowną technologię produkcji, może rozważyć optymalną skalę produkcji, czyli ilość, którą będzie produkować. Wiele branż doświadcza korzyści skali—kiedy ilość produkcji idzie w górę, koszty na jednostkę maleją. Dlatego właśnie powstają tak zwane sklepy-magazyny, jak Costco czy Walmart. Mówiąc językiem codziennym—większa fabryka produkuje po mniejszym przeciętnym koszcie całkowitym niż mniejsza fabryka.
Poniższy wykres przedstawia korzyści skali. Dla fabryki małych rozmiarów, jak S—z produkcją na poziomie 1000—przeciętny koszt całkowity produkcji wynosi 12 zł na budzik. Dla fabryki średnich rozmiarów, jak M—z produkcją na poziomie 2000—przeciętny koszt całkowity spada do 8 zł na budzik. Dla dużej fabryki, jak L—z produkcją na poziomie 5000—przeciętny koszt całkowity maleje do 4 zł za budzik.
Wykres przedstawia malejącą krzywą reprezentującą w jaki sposób produkcja w dużej skali prowadzi do spadku przeciętnych kosztów całkowitych.
Źródło: Figure 1 w "The Structure of Costs in the Long Run", OpenStaxCollege, CC BY 4.0
Krzywa przeciętnego kosztu całkowitego powyżej może wydawać się podobna do krótkookresowych krzywych przeciętnych kosztów całkowitych w większości tutoriali Khan Academy, ale jest jedna zasadnicza różnica. Krzywa korzyści skali to długookresowy przeciętny koszt całkowity, czyli krzywa LATC; pozwala wszystkim czynnikom produkcji się zmienić. Krótkookresowa krzywa przeciętnych kosztów całkowitych zakłada istnienie kosztów stałych, a tylko koszty zmienne mogą się zmieniać.
Świetnym przykładem korzyści skali jest przemysł chemiczny. Zakłady chemiczne mają mnóstwo rur. Koszt materiałów do wyprodukowania rury jest powiązany z obwodem rury i jej długością. Jednakże objętość chemikaliów, które mogą przepłynąć przez rurę zależy od jej przekroju. W poniższej tabeli widać, że rura, do której zrobienia użyje się dwa razy więcej materiału—pokazanego jako podwojenie obwodu rury—może przetransportować cztery razy większą objętość chemikaliów, ponieważ przekrój rury zwiększa się cztery razy—jak widzisz w kolumnie pole.
Porównanie rur: korzyści skali w przemyśle chemicznym
Obwód, 2πrPole, πr2
10-centymetrowa rura62,83 cm314,16 cm2
20-centymetrowa rura125,66 cm1256,64 cm2
40-centymetrowa rura251,33 cm5026,55 cm2
Podwojenie kosztu produkcji rury pozwala firmie chemicznej przetwarzać cztery razy więcej materiału. Ten wzór jest głównym powodem występowania korzyści skali w produkcji chemicznej, która wykorzystuje duże ilości rur. Oczywiście korzyści skali w zakładzie chemicznym są o wiele bardziej złożone niż sugeruje to proste obliczenie, ale inżynierowie chemiczni, którzy projektują takie zakłady długo używali czegoś, co nazywali regułą sześciu dziesiątych—zasadą, która mówi, że zwiększenie ilości produkcji w zakładzie chemicznym o określony procent zwiększy koszt całkowity tylko o sześć dziesiątych procenta.

Wzory przesunięć krzywej długookresowych przeciętnych kosztów całkowitych

Rozwój technologii produkcji może przesunąć krzywą LATC w sposób, który wpłynie na rozmiar firm w branży.
Przez większość XX wieku najczęstszą zmianą, jaką można było zobaczyć, były zmiany technologii—jak linie montażowe czy duże centra handlowe— w których producenci na dużą skalę zdawali się mieć przewagę nad produkującymi w małej skali. Te innowacje spowodowały rozciągnięcie malejącej części krzywej LATC, odpowiadającej korzyściom skali, na większe ilości produkcji.
Nowe technologie produkcji nie prowadzą jednak nieuchronnie do większego rozmiaru przedsiębiorstw. W ostatnich latach na przykład pojawiły się nowe technologie generowanie elektryczności na mniejszą skalę. Tradycyjne elektrownie węglowe muszą produkować 300 do 600 megawatów energii żeby w pełni wykorzystać korzyści skali, ale turbiny o wysokiej wydajności używane do produkcji elektryczności ze spalania naturalnego gazu mogą produkować elektryczność po konkurencyjnej cenie produkując mniejsze ilości, 100 megawatów lub mniej. Te nowe technologie stworzyły możliwości dla mniejszych firm lub zakładów, które mogą generować energię tak wydajnie jak te duże.
Innym przykładem przesunięcia w kierunku mniejszych zakładów spowodowanego zmianą technologii może mieć miejsce w branży opon. Tradycyjna średnich rozmiarów fabryka produkuje rocznie około sześć milionów opon. Jednak w 2000 roku włoska firma Pirelli wprowadziła nowe fabryki opon, w których używa się wielu robotów. Fabryka opon Pirelli wyprodukowała tylko jeden milion opon rocznie, ale zrobiła to po niższym przeciętnym koszcie całkowitym niż tradycyjna fabryka opon średnich rozmiarów.
W ostatnich latach rozgorzał spór, czy nowe technologie komunikacyjne i informacyjne spowodują zwiększenie czy zmniejszenie rozmiarów firm. Z jednej strony nowe technologie sprawiają, że małe firmy mogą łatwiej sięgać poza swój lokalny geograficzny zasięg i znajdować klientów w całym kraju, a nawet za granicą. Ten czynnik zdaje się przewidywać przyszłość z dużą liczbą małych firm.
Z drugiej strony nowe technologie informacyjne i komunikacyjne mogą stworzyć rynki typu "zwycięzca bierze wszystko", na których duże przedsiębiorstwa będą przejmować dużą część całkowitej sprzedaży—tak jak Microsoft zrobił z produkcją oprogramowania dla komputerów osobistych lub Amazon ze sprzedażą książek online. Co więcej, udoskonalenie technologii informacyjnych i komunikacyjnych może uczynić łatwiejszym zarządzanie wieloma różnymi fabrykami i operacjami w całym kraju lub na świecie, co może dawać przewagę większym firmom.
To, w jaki sposób rozwijanie technologii wpływa na rozmiar przedsiębiorstw jest bardzo interesujące dla ekonomistów, przedsiębiorców i polityków.

Podsumowanie

  • Technologia produkcji to specyficzna kombinacja pracy, kapitału rzeczowego i technologii, które składają się na konkretną metodę produkcji.
  • W długim okresie firmy mogą wybrać swoją technologię produkcji, więc wszystkie koszty stają się kosztami zmiennymi.
  • Korzyści skali odnoszą się do sytuacji, w której przeciętny koszt całkowity maleje wraz ze wzrostem poziomu produkcji.

Pytania do samodzielnego sprawdzenia swojej wiedzy

Wróćmy do przykładu z pierwszej części tego artykułu, w którym zajmowaliśmy się hipotetyczną firmą wynajętą przez lokalnych urzędników do czyszczenia publicznych parków. Jeśli koszt pracy ludzi pozostanie na poziomie 160 zł, ale koszt maszyny zmaleje do 200 zł, to jaki będzie całkowity koszt każdej metody produkcji? Wobec tego, której technologii powinna użyć firma i dlaczego?
W tym samym przykładzie, załóżmy że koszt maszyn zwiększa się do 220 zł, podczas gdy koszt pracy człowieka pozostaje na poziomie 160 zł. W jaki sposób te zmiany wpłyną na całkowity koszt trzech metod produkcji? Którą metodę teraz powinna wybrać firma?
Przemysł produkcji samochodów to branża, w której występują znaczne korzyści skali. Załóżmy, że mamy czterech krajowych producentów samochodów, ale popyt na krajowe auta jest nie większy, niż 2,5 razy ilość produkowana w minimum krzywej LATC. Co się stanie z krajową branżą samochodów w długim okresie?

Pytania do powtórzenia

  • Co to jest technologia produkcji?
  • Jak zareaguje firma na zdrożenie jednego z czynników przy wyborze technologii produkcji?
  • Co to jest długookresowy przeciętny koszt całkowity, czyli krzywa LATC?

Pytania rozwijające myślenie krytyczne

  • Wiemy, że przedsiębiorstwa kontynuują działalność w krótkim okresie, ale czy będą one kontynuować ją w długim okresie? Przedyskutuj to.
  • W jaki sposób rozwój technologii—jak turbiny gazowe o wysokiej wydajności czy fabryka opon Pirelli—wpływa na krzywą LATC firmy? Czy możesz narysować starą krzywą i nową na tych samych osiach? W jaki sposób takie udoskonalenie może wpłynąć na inne przedsiębiorstwa w branży?
  • Czy uważasz, że branża taksówkarska w dużych miastach ma jakieś znaczące korzyści skali? Dlaczego, lub dlaczego nie?

Zadanie

Mała firma, która odśnieża chodniki i podjazdy ma na tą zimę zarejestrowanych 100 domów chcących skorzystać z jej usług. Może używać różnych kombinacji kapitału i pracy ludzkiej: wielu robotników z ręcznymi łopatami, mniej robotników z odśnieżarkami, i jeszcze mniej robotników z ciężarówką z pługiem z przodu.
Metoda 1: 50 jednostek pracy, 10 jednostek kapitału
Metoda 2: 20 jednostek pracy, 40 jednostek kapitału
Metoda 3: 10 jednostek pracy, 70 jednostek kapitału
Jeśli zatrudnienie pracowników na zimę kosztuje 400 zł/jednostkę, a jednostka kapitału kosztuje 1600 zł, to która metoda powinna zostać wybrana? Jaka metoda powinna zostać wybrana, jeśli koszt pracownika wzrośnie do 800 zł/jednostkę?

Chcesz dołączyć do dyskusji?

Na razie brak głosów w dyskusji
Rozumiesz angielski? Kliknij tutaj, aby zobaczyć więcej dyskusji na angielskiej wersji strony Khan Academy.