Decyzje wejścia i wyjścia w długim okresie

Dowiedz się w jaki sposób firmy decydują się na wejście i wyjście na rynkach doskonale konkurencyjnych.

Kluczowe koncepcje

  • W długim okresie firmy odpowiadają na zyski wejściem, czyli istniejące na nim firmy zwiększają produkcję a nowe firmy wchodzą na rynek.
  • I odwrotnie, na stratę firmy reagują wyjściem, czyli istniejące firmy redukują produkcję lub całkowicie jej zaprzestają.
  • Za pośrednictwem procesu wejścia i wyjścia poziom cen na rynku doskonale konkurencyjnym przesunie się w kierunku punktu zysku zerowego, gdzie krzywa kosztu krańcowego przecina krzywą kosztu całkowitego przeciętnego—ATC—w punkcie, w którym krzywa ATC ma swoje minimum.
  • Długookresowa krzywa podaży—czyli krzywa LS—pokazuje długookresową produkcję dostarczaną przez trzy różne typy przedsiębiorstw: mające stałe koszty, rosnące koszty i malejące koszty.
  • Wejście jest w długim okresie procesem wchodzenia firm do branży w odpowiedzi na zyski w niej występujące.
  • Wyjście to w długim okresie redukcja produkcji przedsiębiorstwa, i zamknięcie w odpowiedzi na zbyt duże straty w branży.
  • Równowaga długookresowa występuje, kiedy wszystkie firmy mają zerowe zyski ekonomiczne produkując taką ilość, że P=MR=MC\text{P} = \text{MR} = \text{MC} i P=ATC\text{P} = \text{ATC}.

Decyzje wejścia i wyjścia w długim okresie

Nie można precyzyjnie co do sekundy oddzielić gdzie kończy się krótki okres a zaczyna długi, nie można tego zrobić nawet co do dnia. Jest to zmienne i zależy od rodzaju przedsiębiorstwa. Tak więc rozróżnienie pomiędzy długim i krótkim okresem w tym artykule jest bardziej techniczne—w krótkim okresie firmy nie mogą zmienić kosztów stałych, natomiast w długim okresie firma może dostosować wszystkie czynniki produkcji.
Na rynku konkurencyjnym zyski są czerwoną płachtą, która skłania firmy do ataku. Jeśli firma ma zysk w krótkim okresie, ma też zachętę do tego, żeby rozwijać istniejące fabryki lub zbudować nowe. Nowe firmy mogą także rozpocząć produkcję. Kiedy nowe firmy wchodzą na rynek w odpowiedzi na rosnące zyski na tym rynku, nazywamy to właśnie wejściem.
Straty są czarną burzową chmurą, która powoduje, że firmy uciekają. Jeśli firma ma straty w krótkim okresie, to albo będzie próbować się utrzymać albo zamknie działalność, w zależności od tego, czy jej przychody pokrywają jej koszty stałe czy nie. Ale w długim okresie firma, która ma straty, zaprzestanie działalności, przynajmniej w części swojej produkcji, a niektóre firmy zupełnie zamkną działalność. Długookresowe zmniejszanie produkcji w odpowiedzi na utrzymujące się straty nazywamy wyjściem.

W jaki sposób wejścia i wyjścia prowadzą w długim okresie do zerowych zysków

Żadna firma doskonale konkurencyjna działając w pojedynkę nie może wpłynąć na cenę rynkową. Jednakże kombinacja wielu firm wchodzących na rynek i z niego wychodzących wpłynie na całkowitą podaż na rynku. W konsekwencji przesunięcie podaży dla całego rynku wpłynie na cenę rynkową. Wejścia i wyjścia z rynku to siły, które przesuwają—w długim okresie—cenę w kierunku minimum przeciętnych kosztów całkowitych, tak, że firmy osiągają zerowy zysk.
Żeby zrozumieć w jaki sposób krótkookresowe zyski w równowadze konkurencyjnej po prostu wyparują w długim okresie, wyobraź sobie następującą sytuację. Rynek jest w równowadze długookresowej, gdzie wszystkie firmy mają zerowe zyski produkując taką ilość, że P=MR=MC\text{P} = \text{MR} = \text{MC} i P=AC\text{P} = \text{AC}. Żadna firma nie ma zachęty, żeby wejść na rynek lub go opuścić.
Powiedzmy, że wzrasta popyt na produkt, powodując, że cena rynkowa idzie w górę. Istniejące firmy mają teraz wyższą cenę za swoje produkty niż wcześniej, więc zwiększą produkcję do nowego poziomu, w którym P=MR=MC\text{P} = \text{MR} = \text{MC}.
Czasowo cena rynkowa będzie znajdować się ponad krzywą całkowitych kosztów przeciętnych, a więc firmy istniejące na rynku będą osiągać zyski ekonomiczne. Jednakże te zyski przyciągną inne firmy i skłonią je do wejścia na rynek. Wejście wielu nowych firm spowoduje, że rynkowa krzywa podaży przesunie się w prawo. Skoro krzywa podaży przesunie się w prawo, to cena rynkowa zacznie spadać, powodując spadek zysków ekonomicznych dla nowych i istniejących firm. Tak długo, jak na rynku wciąż występować będą zyski, tak długo będą pojawiać się nowe wejścia, które będą przesuwać krzywą podaży w prawo. Zakończy się to dopiero kiedy cena rynkowa spadnie aż do poziomu, w którym osiągany zysk będzie zerowy, a firmy nie będą mieć żadnych zysków ekonomicznych.
Krótkookresowe straty również się wyrównają jeśli uwzględnimy odwrócony proces opisany powyżej. Powiedzmy, że rynek jest w punkcie równowagi długookresowej. Wyobraź sobie teraz, że popyt maleje, powodując spadek ceny rynkowej. Istniejące firmy muszą się teraz zmierzyć z ceną niższą niż wcześniej. Ponieważ nowa cena jest poniżej krzywej całkowitych kosztów przeciętnych, firmy będą teraz ponosić ekonomiczne straty.
Niektóre firmy będą kontynuować produkcję dla nowego P=MR=MC\text{P} = \text{MR} = \text{MC} tak długo, jak będą pokrywać swoje przeciętne koszty zmienne i część kosztów stałych. Niektóre firmy nie będą mogły jednak pokryć nawet kosztów zmiennych, i te firmy wstrzymają produkcję, ponosząc tylko koszty stałe i minimalizując stratę.
Wyjście wielu form spowoduje przesunięcie krzywej podaży rynkowej w lewo. Kiedy krzywa podaży przesunie się w lewo, cena rynkowa zacznie rosnąć, a straty ekonomiczne będą mniejsze. Ten proces zakończy się kiedy cena wzrośnie do poziomu zysku zerowego, przy którym istniejące firmy nie będą już tracić pieniędzy, i ponownie będą osiągać zyski zerowe.
W związku z tym firma doskonale konkurencyjna może osiągać zyski w krótkim okresie, jednak w długim okresie proces wejścia przesunie ceny w dół, aż osiągną poziom zysku zerowego. Z drugiej strony podczas gdy doskonale konkurencyjna firma może mieć straty w krótkim okresie, to firmy nie mogą ciągle tracić pieniędzy. Firmy mają straty mogą uciec od swoich kosztów stałych, a ich wyjście z rynku przesunie cenę znowu do poziomu zysku zerowego w długim okresie.
Ten proces wejść i wyjść spowoduje, że w długim okresie cena na rynkach doskonale konkurencyjnych zawsze osiągnie poziom zysku zerowego w minimum krzywej ATC, gdzie koszty krańcowe przecinają przeciętne koszty całkowite.

Długookresowe dostosowanie i typy branż

Za każdym razem kiedy rynek w danej branży się powiększa, koszty produkcji dla istniejących i nowych firm zostają takie same, rosną lub maleją. Tak więc możemy podzielić branże na następujące typy:
  • Branże o stałym koszcie—oznacza to, że kiedy popyt rośnie, koszty produkcji dla firm pozostają takie same
  • Branże o rosnącym koszcie—oznacza to, że kiedy popyt rośnie, koszty produkcji dla firm też rosną
  • Branże o malejącym koszcie—oznacza to, że kiedy popyt rośnie, koszty produkcji dla firm maleją
Dla branży o stałym koszcie zwiększenie popytu rynkowego i ceny spowoduje przesunięcie krzywej podaży w prawo, ponieważ na rynek wchodzić będą nowe firmy, a przesunięcie to zatrzyma się w punkcie w którym nowa równowaga długookresowa przetnie się z tą samą ceną rynkową, co wcześniej. Ale dlaczego koszty pozostaną takie same?
W tym typie branży krzywa podaży jest bardzo elastyczna. Przedsiębiorstwa mogą łatwo dostarczyć dowolną ilość, na którą konsumenci zgłoszą zapotrzebowanie. Co więcej, jest w niej doskonale elastyczna podaż surowców—firmy mogą łatwo zwiększyć swój popyt, na przykład na pracowników, bez zwiększania zarobków. Rynki rolne są ogólnie dobrym przykładem branż o stałych kosztach.
Dla branży o rosnącym koszcie powiększenie się rynku powoduje dla starych i nowych firm zwiększenie kosztów produkcji, co oznacza, że nowy poziom zysku zerowego zostanie osiągnięty przy cenie wyższej niż wcześniej. W tym typie branży firmy muszą sobie radzić z ograniczoną ilością surowców, takich jak wykwalifikowana siła robocza. Kiedy popyt na tych pracowników rośnie, rosną też zarobki, zwiększając koszty produkcji dla wszystkich firm. Krzywa podaży branży w tym typie jest bardziej nieelastyczna.
Dla branży o malejącym koszcie powiększenie się rynku powoduje, że stare i nowe firmy mają niższe koszty produkcji, co sprawia, że nowy poziom zysku zerowego zostaje osiągnięty przy cenie niższej niż wcześniej. W tym przypadku branża i wszystkie firmy będą miały malejące przeciętne koszty całkowite. Może się tak stać z powodu ulepszenia technologii w całej branży lub zwiększenia wykształcenia pracowników. Branże high tech mogą być dobrym przykładem branży o malejących kosztach.
Rysunek A poniżej przedstawia proces dostosowania się dla branży o stałych kosztach. Za każdym razem kiedy rynek się powiększa, wynik długookresowy to zwiększona produkcja przy dokładnie takiej samej cenie. Zauważ, że w tym przykładnie podaż była w stanie się zwiększyć żeby odpowiedzieć na zwiększony popyt. Kiedy połączymy równowagi długookresowe prze i po, wynikiem będzie długookresowa krzywa podaży—LS—krzywa na doskonale konkurencyjnych rynkach. W tym przypadku jest ona płaska.
Rysunek B i rysunek C przedstawiają odpowiednio procesy dostosowania się dla branż o rosnącym koszcie i branż o malejącym koszcie. Dla branży o rosnącym koszcie LS ma nachylenie dodatnie; dla branży o malejącym koszcie LS ma nachylenie ujemne.

Podsumowanie

  • W długim okresie firmy odpowiadają na zyski wejściem, czyli istniejące na nim firmy zwiększają produkcję a nowe firmy wchodzą na rynek.
  • I odwrotnie, na stratę firmy reagują wyjściem, czyli istniejące firmy redukują produkcję lub całkowicie jej zaprzestają.
  • Za pośrednictwem procesu wejścia i wyjścia poziom cen na rynku doskonale konkurencyjnym przesunie się w kierunku punktu zysku zerowego, gdzie krzywa kosztu krańcowego przecina krzywą kosztu całkowitego przeciętnego—ATC—w punkcie, w którym krzywa ATC ma swoje minimum.
  • Długookresowa krzywa podaży—czyli krzywa LS—pokazuje długookresową produkcję dostarczaną przez trzy różne typy przedsiębiorstw: mające stałe koszty, rosnące koszty i malejące koszty.
  • Wejście jest w długim okresie procesem wchodzenia firm do branży w odpowiedzi na zyski w niej występujące.
  • Wyjście to w długim okresie redukcja produkcji przedsiębiorstwa, i zamknięcie w odpowiedzi na zbyt duże straty w branży.
  • Równowaga długookresowa występuje, kiedy wszystkie firmy mają zerowe zyski ekonomiczne produkując taką ilość, że P=MR=MC\text{P} = \text{MR} = \text{MC} i P=ATC\text{P} = \text{ATC}.

Pytania do samodzielnego sprawdzenia swojej wiedzy

Jeśli nowa technologia na rynku doskonale konkurencyjnym spowoduje istotne zmniejszenie kosztów produkcji, to jak wpłynie to na rynek?
Doskonale konkurencyjny rynek jest w długookresowej równowadze. Co się stanie z rynkiem, jeśli związki zawodowe pracowników wywalczą podniesienie zarobków?

Pytania do powtórzenia

  • Kiedy następuje wejście?
  • Kiedy następuje wyjście?
  • Czy wejścia i wyjścia występują w krótkim okresie, w długim okresie, w obu okresach, czy w żadnym z nich?
  • Jaką cenę będzie pobierać firma na rynku doskonale konkurencyjnym w długim okresie? Dlaczego?

Pytania rozwijające myślenie krytyczne

  • Wiele firm w Stanach Zjednoczonych upada każdego roku, ale jednak wciąż kontynuują działalność w trakcie procesu upadłościowego. Dlaczego to robią zamiast zupełnie przestać produkować cokolwiek?
  • Czy zyski firm doskonale konkurencyjnych znikają w długim okresie?
  • Czy straty firm doskonale konkurencyjnych znikają w długim okresie?
Ładowanie