Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:2:44

Transkrypcja filmu video

Widzimy tu zmumifikowane zwłoki młodego mężczyzny o imieniu Heraklides, który zmarł w Egipcie, w pierwszym stuleciu naszej ery mając około 20 lat. Mumifikacja została opracowana przez starożytnych Egipcjan w celu przygotowania ciała do życia pozagrobowego. Zazwyczaj wszystkie organy wewnętrzne z wyjątkiem serca usuwano jeszcze przez mumifikacją, jednak w przypadku Heraklidesa serce usunięto, a płuca pozostały nietknięte. Następnie ciało pokryto solą i pozostawiano tak na około 40 dni aby usunąć z organizmu wodę. Później ciało zostało natarte perfumowanymi olejami i żywicą. Żywica miała za zadanie skleić ze sobą lniane pasy, którymi owinięto ciało. Mumię umieszczono na drewnianej desce i dołożono kolejne warstwy materiału. Na klatce piersiowej położono tajemniczy woreczek mogący mieć znaczenie religijne. Zmumifikowany ptak ibis z zakrzywionym do dołu dziobem umieszczony został na brzuchu. Ibis pełnił funkcję wotum składanego bogom, jednak w tym specyficznym przypadku został zmumifikowany razem z ciałem zmarłego. Mumia została zabezpieczona długimi lnianymi pasami. Na wysokości twarzy umieszczono portret Heraklidesa. Mumię owinięto dużą lnianą płachtą. Całun został pomalowany na czerwono przy użyciu importowanego pigmentu na bazie ołowiu. Nieczęsto spotykamy się z takim sposobem mumifikacji. Istnieje niewiele mumii owiniętych w czerwone całuny. Egipskie symbole ochrony i odrodzenia zostały namalowane różnymi pigmentami i złotem na wierzchu całunu. U stóp mumii Herakledesa napisano jego imię w języku greckim. Dzięki wspaniałemu procesowi mumifikacji ciało mężczyzny przetrwało aż do dnia dzisiejszego.