Ładowanie

Transkrypcja filmu video

[pianino] Dr. Zucker: Znajdujemy się w kaplicy Scrovegnich (w kaplicy Arena w Padwie), małej, prywatnej kaplicy, która została zbudowana obok pałacu należącego do rodziny Scrovegnich. Dr. Harris: To właśnie rodzina Scrovenich wybrała Giotta, by udekorował tę kaplicę freskami. Dr. Zucker: Druga nazwa kalpicy to "kaplica Arena", ponieważ znajduje się nieopodal starożytnego rzymskiego cyrku Arena. Dr. Harris: Znajdując się w środku, tak jak my teraz, muszę przyznać, że jest ona wyższa, niż przypuszczałam. Jesteśmy otoczeni przez obrazy, ponieważ cała przestrzeń jest całkowicie pokryta freskami. Dr. Zucker: Zauważamy tu dużo scen rodzajowych, a pomiędzy nimi trompe l'oeil (malarstwo iluzjonistyczne), fałszywe płytki marmurowe. Wydaje nam się, że jest to wyłożony marmur, ale, w rzeczywistości to jest namalowane. Dr. Harris: Podobnie jest w przypadku sklepienia, gdzie widzimy rozgwieżdżone niebieskie niebo z przedstawieniami Marii z Dzieciątkiem oraz innymi świętymi. Dr. Zucker: Kaplica Arena jest bardzo dokładnie rozplanowana. Trzy rzędy malowideł rozpoczynają się na górze i prowadzą na dół. Można powiedzieć, że jest to swojego rodzaju spirala, która przedstawia pewną historię. Rozpoczyna się przedstawieniem dziadków Chrystusa, później przedstawia narodziny Marii, jej zaślubiny, a następnie schodzi do drugiego piętra fresków przedstawiających życie i nauczanie Jezusa Chrystusa. W dolnym pasażu mamy Pasję, wydarzenia kończące życie Chrystusa i te następujące po jego śmierci. Dr. Harris: Kaplica została stworzona, chociaż z naszej perspektywy może wydawać się to dziwne, z powodu grzechu, lichwiarstwa, które obciązyło sumienie Enrico Scrovegni, właściciela majątku i pałacu znajdującego się nieopodal, tego samego, który zbudował kaplicę i zatrudnił Giotta. Zarówno on, Enrico, jak i jego ojciec byli lichwiarzami. Dr. Zucker: Jego zawód polegał na pożyczaniu z odsetkami. Takimi samymi, jak te, które musisz spłacać w banku, kiedy bierzesz kredyt. Kiedy przelewasz pieniądze na kartę kredytową, jesteś obciążony odsetkami, a w bardzo katolickim środowisku bycie bankierem i bogacenie się mogło sprawić, że pójdziesz do Piekła. I Dante, poeta tworzący w późnym średniowieczu, w swoim najsławniejszym dziele "Boskiej Komedii" umieszcza ojca Scrovegnia w jednej z najokrutniejszych części Piekła. Dr. Harris: Więc Enrico miał powód, by obawiać się o swoje życie, więc zrobił to, co w wierze katolickiej mogło zmazać jego grzech. Wybudował tą kaplicę, jako zadośćuczenienie za grzech lichwy, w nadziei, że to pomoże dotrzeć jego duszy do Nieba. Możemy zauważyć Enrico, tutaj w kaplicy na ścianie nad wejściem, gdzie Giotto namalował scenę Sądu Ostatecznego, możemy zauważyć klęczącego Enrico, wręczającego Kaplicę Maryi Dziewicy. Dr. Zucker: Właściwie wręcza ją trzem Mariom, Maria Dziewica znajduje się na środku. Dr. Harris: Zauważmy, że gdzie Enrico kazał się umieścić - stoi po stronie błogosławionych. W scenie Sądu Ostatecznego widzimy Chrystusa na samej górze, potępionych po jego lewej stronie i błogosławionych po prawej i tam właśnie znajdziemy Enrico. Dr. Zucker: I scenę napędzającą cały cyklu możemy zauważyć na szczycie łuku tryumfalnego po przeciwnej stronie, gdzie widzimy Boga wołającego Gabriela do siebie, mówiącego, żeby poszedł do Marii Dziewicy i obwieścił jej, że to ona sprowadzi na świat Zbawiciela, że sprowadzi na świat Chrystusa. Dr. Harris: Co ciekawe, kiedy Giotto malował Boga, zrobił to na domalowywanej płycie. To nie jest fresk, ale interesujące jest to, że wybrał malowanie w stylu bardziej skromnym, mniej ziemskim otoczonego stylem fresków. Wróćmy do tego Zwiastowania przedstawionego na tej ścianie, już tu dostrzegamy iluzjonizm, który towarzyszy nam przez cały cykl. Jeśli przyjrzymy się Marii i aniołowi, zauważymy, że Giotto stworzył architektoniczną przestrzeń dla każdego z nich. To nie są malarstwo tablicowe ze złotym tłem, które sugeruje boską przestrzeń, Maria i anioł znajdują się na Ziemi. Dr. Zucker: To jest inny świetny przykład na to, w jaki sposób architektura i poczucie przestrzeni są tworzone, nawet w tej epoce przed perspektywą linearną. Dwie sceny poniżej Odwiedzin u Elżbiety to cudowne puste przestrzenie architektoniczne, te pokoje mające lampy oliwne zwieszające ze sklepienia, jest w nich tyle delikatnego wyczucia przestrzeni, światła i cienia. To jest brawurowy przykład naturalizmu i pokazuje zainteresowanie świata Giotta, teraźniejszością, miejscem zajmowanym przez ludzi. [pianino]