Główna zawartość
Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:3:55

Transkrypcja filmu video

biblijnych opowieści co nie dokładnie zrobił Cole. na poziom malarstwa historycznego, było zawarcie w nim bohaterskich czynów w Dewort, Jesteśmy w Muzeum Fine Arts w Bostonie. Przyglądamy się wczesnej twórczości Thomasa Cole dziełu " Wygnanie z Raju". Zwykle zastanawiamy się nad tematem , który możemy przemyśleć, z czasów włoskiego renesansu takich twórców jak Masaccio - "Wygnanie z Raju" lub "Wygnanie" Michała Anioła, znajdującego się na suficie w Kaplicy Sykstyńskiej. Są to portrety Adama i Ewy, dwóch postaci. Cole zmienił sposób przedstawienia Adama i Ewy na malarstwo pejzażowe. Ledwo możemy zauważyć Adama i Ewę, którzy są tylko częścią obrazu. Cole przyciąga naszą uwagę ku skrajnemu przedstawieniu całości sytuacji, która wyraźnie się różni. Ogród ten, to Ogród Eden- Raj Bogów pełny terroru, który panuje na pustkowiu. Analizuję ten obraz od strony prawej do lewej zamiast od lewej do prawej. Zaczynam od jaśniejszej strony Ogrodu Eden, Cole przedstawia fantastyczny widok. Widzimy kryształ w górach, sięgający nieba i tych licznych polan, i tropikalny raj. Kiedy, przesuwamy się w kierunku pierwszego planu, dostrzegamy w stawie dwa łabędzie. Widzimy wodospad, umiejscowiony w fioletowawych górach, cały obszar Ogrodu Eden jest oświetlony, wszystko wydaję się być porośnięte lasem. Dostrzegamy kontrast lewej strony obrazu, przedstawiający Adama i Ewę w Ogrodzie Eden w przeciwieństwie do strony prawej, gdzie wyczuwamy światło, które wyklucza ich z Ogrodu Eden, reprezentującego boską siłę. Natura jest bardziej ponura, rekwizyty zbudowane przez oświetlenie i spustoszone przez czas. Barwy są brązowe i stanowią wyraźny kontrast światła i ciemności. Widzimy na niebie burzę, która otacza wulkan. Adam trzyma swoją rękę na czole, Ewa ściska jego rękę. Wiedzą, że są pogrążeni w kłopotach i żeby zrozumieć ten punkt widzenia w lewym dolnym rogu widzimy dzikie zwierzę, które chroni jelenia przed zbliżającym się sępem. Ta nowa kultura Narodów Ameryki nie ma tego co Europa, nie posiada starożytnych ruin, nie posiada starożytnej kultury. Ale na początku XIX wieku, filozofowie, pisarze i malarze zaczęli rozpoznować, że to pustkowie było istotą jej wielkiego dziedzictwa. To prawda, lecz Amerykańscy malarze wiedzieli, że pejzaż był rodzajem sztuki na niskim poziomie, w hierarchii utworzonej przez akademie w Europie. Nowy pejzaż był traktowany jako sztuka niższej rangi i jedyną możliwością, aby wznieść go na wyższy poziom Artysta amerykański zawsze chciał, aby traktowano go poważnie ale z powodu sytuacji artystycznej, panującej w Ameryce, artyści często byli zmuszani do malowania dzieł zlecanych im przez klientów, które nie były tematami wspaniałymi, prostych pejzaży i portretów. Takie obrazy mogą nie być wyzwaniem dla amerykańskiej społeczności, która stosowała bardziej prozaiczne obrazy, gdzie Cole usiłuje zrobić coś bardziej ambitnego. Cole pragnął być poważnym malarzem, który nie mógł zaistnieć poprzez malowanie prostych obrazów. Odwoływał się do co raz to poważniejszych tematów, takich jak motyw podróży, rozkwit imperium. Wszystkie historie mogą być przedstawione w formie pejzażu.