If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość
Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:4:18

Transkrypcja filmu video

(wesoła muzyka fortepianowa) Męski głos: Jesteśmy w Muzeum Sztuki Hrabstwa Los Angeles i patrzymy na obraz Paula Gauguina, "Czerwona Krowa" z 1889 roku. To naprawdę dziki obraz. Żeński głos: To szalony obraz. W lewym rogu jest kobieta z dzbanem Męski głos: Jest bardzo blisko rogu. Żeński głos: Tak, na samym przedzie. Porusza się w kierunku lewej krawędzi kadru obrazu i jest ucięta. Męski głos: Krowa porusza się w przeciwnym kierunku. Żeński głos: Jej głowa jest ucięta z kadru. Męski głos: Idzie w lewo i najpierw nasza uwaga kieruje się na nią, ale potem w pewnym sensie schodzi ze sceny w bardzo rozpraszający sposób. Prawdopodobnie krowa przesuwa się nieco w prawo. Wygląda na to, że mały pies Żeński głos: Ją ściga. Męski głos: Ściga krowę. Żeński głos: Następnie widzimy jakiś rodzaj ogrodzenia i żywopłot, które stawiają ich na pierwszym planie. Męski głos: Dokładnie, on sam już robi wrażenie. Pomiędzy pomarańczowo-różową czerwienią krowy istnieje wspaniały kontrast kolorów. Żeński głos: Jak również pomiędzy krową a zielenią trawy. Męski głos: Genialną zielenią. Na pierwszym planie wszystkie kolory krowy można dostrzec w kwiatach, które jak na Gauguina są bardzo delikatnie namalowane. Żeński głos: Racja, naprawdę delikatnie. Męski głos: Bardzo nietypowe. Możemy je też zobaczyć w gorsecie nachylającej się do nas kobiety, Żeński głos: Znowu pomarańcz. Męski głos: Tak, trzymającej ten dzban i jej oczy są delikatnie... Żeński głos: Te śliczne fiolety na tle pomarańczy. Męski głos: Są cudowne. Żeński głos: Bardzo myślał tu o uzupełniających się kolorach. Męski głos: Tak, myślał. Żeński głos: To tak oczywiste. Męski jest: Racja. Jest tu dużo rysunku. Mam na myśli, spójrz na delikatność światła na jej twarzy kiedy się pochyla, a także na cień i odbijający się kolor. Żeński głos: Ciekawe, że mówisz światło, ponieważ jak dla mnie pod pewnymi względami na tym obrazie jest światło, a pod pewnymi go nie ma. Nie jest w ogóle atmosferyczny. Męski głos: To prawda. To wcale nie jest światło impresjonisty. Żeński głos: Nie jest. Jest światło i możesz w pewien sposób stwierdzić, że jest słonecznie i światło słonecznie bije po twarzy... Męski głos: Jak również cienie. Żeński głos: ... jak również cienie. Lecz nie ma poczucia atmosfery. Światło wydaje się być zlokalizowane prawie tak, jak kolor, jako rozległy obszar, który niekoniecznie jest wynikiem chmur i słońca... Żeński głos: Racja. Męski głos: ...wydaje się wręcz pochodzi z samego obiektu. Żeński głos: Tak, formy same w sobie. Męski głos: To prawie w przedrenesansowym stylu. Żeński głos: Dokładnie. Męski głos: W świetle jest... Żeński głos: Bez znaczenia czy już wiedzieli o tym jak wygląda światło czy nie ono odbija się i porusza Żeński głos: Racja. Żeński głos: Wyraźnie widać, że artysta próbuje przekroczyć, jak sądzę tego typu zabiegi naturalistyczne, aby powiedzieć coś nieco poważniejszego i duchowego, i trochę bardziej znaczącego. Męski głos: Myślę, że duchowość jest tutaj intencjonalna . Sądzę, że miał tutaj pewne problemy, ponieważ temat sam w sobie jest tak estetyzowany, to jest bardzo tradycjonalistyczne ujęcie krajobrazu. Żeński głos: Tak. Męski głos: Jest tu obecny piękny rodzaj estetycznej jakości. Jeśli spojrzysz na pole za ogrodzeniem, zobaczysz bardzo jasny obszar jasnej zieleni, fioletu i pomarańczy. Żeński głos: Zielenie, pomarańcze i te bajeczne [niezrozumiałe]. Męski głos: Naprawdę są. Wygląda to prawie jak rodzaj akwareli. Męski głos: Jest tam dwóch mężczyzn. Żeński głos: Bardzo cienko namalowani. Męski głos: Dwóch pracowników farmy, wygląda na to, że dopiero co... Żeński głos: Koszą pole kosą. Męski głos: Tak, kosą. Nad nimi bardzo eleganckie drzewa cyprysowe. Co sprawia, że myślę, że to może być... Żeński głos: Chmury. ... kiedy przebywał na południu Francji. Ostatnie drzewa staja się bardzo abstrakcyjne, te pionowe formy i chmury, które są również bardzo prostymi kształtami. W chmurach i w jednakowym kolorze nieba nie ma nic atmosferycznego. W krajobrazie jest coś bardzo transcendentnego Męski głos: Prawda. co jak dla mnie tworzy konflikt. Może tego taki był jego zamiar. Męski głos: Specyficzność tego... Żeński głos: Ten sam rodzaj codzienności co scena z kobietą z pierwszego planu co w pewien sposób przypomina mi Vermeera i krowę. Ten krajobraz jest w pewien sposób magiczny. Męski głos: Widzimy podział w pracy Gauguina. Pomyśl o Jakubie siłującym się z aniołem... Żeński głos: Dokładnie. Męski głos: Masz bardzo jasny podział według konaru drzewa gdzie duchowość jest wyparta z fizycznej, rzeczywistej [niezrozumiałe] przestrzeni, którą zamieszkujemy. Jesteśmy częścią... przestrzeni po tej stronie płotu. Żeński głos: Wyraźnie podzielił te dwa obszary. Męski głos: Masz rację. To całkiem wspaniały obraz. Żeński głos: Tak. (wesoła muzyka fortepianowa)