If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość

Manet, Portret Émila Zoli - film z polskimi napisami

Édouard Manet, "Portret Émila Zoli", 1868 r., olej na płótnie, 146,5 x 114 cm. Obraz był podziękowaniem za pochwalny artykuł Zoli w "La Revue du XXe siècle" na temat twórczości Maneta oraz za wsparcie podczas niezależnej wystawy malarza na wystawie światowej z 1867. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Orsay w Paryżu. Polskie napisy: fundacja Edukacja dla Przyszłości, http://edukacjaprzyszlosci.pl/. Stworzone przez: Beth Harris i Steven Zucker.

Chcesz dołączyć do dyskusji?

Na razie brak głosów w dyskusji
Rozumiesz angielski? Kliknij tutaj, aby zobaczyć więcej dyskusji na angielskiej wersji strony Khan Academy.

Transkrypcja filmu video

Smarthistory. Sztuka. Historia. Rozmowa. Rozmawiają dr Beth Harris i dr Steven Zucker [dr Steven Zucker] Znajdujemy się w Muzeum Orsay w Paryżu i przyglądamy się dziełu Édouard Maneta - portretowi Emila Zoli, który był znanym XIX-wiecznym pisarzem. [dr Beth Harris] Oraz krytykiem sztuki. Za Zolą wisi inne dzieło Maneta, "Olimpia", która to zdaje się spoglądać na Zolę. Zola był przyjacielem Paula Cézanne'a, więc był istotną postacią w tym kręgu. To był zupełnie nowy rodzaj portretu, coś zupełnie innego, niż oczekiwałby ówczesny widz. Nie daje nam zbyt dużo informacji, w takim sensie, w jakim portrety zwykle przekazują nam informacje: przez twarz. [dr Zucker] Jest od nas odwrócony. Czujemy, że siedzi przy biurku i coś właśnie studiował, ale nagle odwrócił głowę w naszą stronę, jakby w chwilowej przerwie na zastanowienie. Nie po to, by popatrzeć na nas, tak jak byśmy byli kamerą na przykład. Uchwyciliśmy go w tym niecodziennym widoku w 3/4, prawie w profilu. [dr Harris] Trudno tu doszukać się tu jakichś emocji. Nie wygląda jak gdyby pogrążył się w myślach i z tego powodu przerwał czytanie. Jego wyraz twarzy nie jest czytelny i uważam, że jeśli chodzi o niejednoznaczność narracji, czyli coś, co często widzimy w pracach, Maneta, w przypadku portretu jest szczególnie frustrująca, gdyż od portretu oczekujemy namiastki tej osoby. [dr Zucker] Więc nie możemy odczytać jego emocji czy jego wnętrza przez samą twarz. Obraz w pewnym sensie jest płaski, przez sposób, w jaki została przedstawiona twarz, ale też przez książkę, która jest skierowana w naszą stronę. Również jest nieczytelna. Nie możemy przeczytać tekstu. Więc artysta odciąga nas od czytania i kieruje nas na czytanie w szerszym tego słowa znaczeniu. [dr Harris] Zdaje się, że przedmioty stały się ważniejsze od postaci. Za Zolą wisi japoński zwój, więc widzimy zainteresowanie sztuką Japonii, które zaczęło pojawiać się w Europie ze względu na otwarcie Japonii. W tle widać kolejną japońską odbitkę. Odbitkę Velázqueza. [dr Zucker] Tak, "Triumf Bachusa", na górze. Widzimy broszurę na temat Maneta, którą sporządził Zola, na której też znajduje się podpis artysty. [dr Zucker] I ten wspaniały kałamarz, który jest również wschodnioazjatycki. Skupmy się na chwilę na kompozycji. [dr Harris] To jest bardzo skomplikowana kompozycja. [dr Zucker] Postać została umieszczona w serii geometrycznych kształtów. Mamy tu kąt prosty, który tworzy rama w prawym górnym rogu. Potem wypaczony kąt prosty, który tworzy książka i który funkcjonuje prawie jak strzałka wskazująca w stronę Zoli. Ciało Zoli powtarza kąt prosty, który powielony jest następnie przez krzesło. Mamy tu więc kaskadę kątów prostych, która prowadzi od prawego górnego rogu do lewego dolnego rogu. [dr Harris] I ponownie widzimy ten kąt w lewym górnym rogu, tworzy go krawędź japońskiego zwoju. [dr Zucker] Tak jest, ale jest zwrócony w przeciwną stronę. Ale tak, widać tu zainteresowanie dwuwymiarowością, która jest kolejnym nawiązaniem do sztuki wschodniej. Przejawia się też przez spłaszczenie twarzy oraz przez fakt, że marynarka jest tak ciemna, że nie daje żadnego poczucia objętości i głębi. [dr Harris] Tak, twarz nie jest zbyt wymodelowana. Mało jest światłocieni na ubiorze, co daje efekt płaskości, a sama przestrzeń wydaje się bardzo płytka, więc wszystko wydaje się być blisko nas. Jest w tym pewna ironia, gdyż pomimo tej bliskości nie czuję się bliżej Zoli. [dr Zucker] No wiesz, cała ta farba pozostaje farbą. Farba wygląda prawie jak u Velázqueza. [dr Harris] Tak, spójrz tylko na krzesło. [dr Zucker] Albo na książki. Na kałamarz, na piórko, które z niego wystaje, na narzędzia pracy Zoli. [dr Harris] Manet ciągle przypomina nam, że to jest tylko farba na płótnie i celowo nie robi z nią tego, czego od niej oczekiwano. Czuć, że jest to portret nowoczesnego literata, mężczyzny żyjącego w Paryżu pod koniec lat 60. XIX wieku. [dr Zucker] Zola nie jest skupiony, co jest bardzo ciekawą rzeczą do powiedzenia na temat portretu. Ale brak skupienia Zoli jest wyrównany w pewnym sensie poprzez przedmioty, które są dla niego ważne, które wywierają na niego wpływ, które składają się na jego twórczość. I to bardzo nowoczesne pojęcie Paryża jako miejsca, w którym spotykają się różne światy, w którym wpływy wschodnioazjatyckie, sztuki wizualne, literatura mogą się połączyć - i tak rodzi się sztuka. Napisy/Tłumaczenie: WYTFURNIA.PL [IW] Odwiedź: WYTFURNIA.PL/services po więcej informacji o naszych usługach.