Główna zawartość
Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:6:18

Sarkofag w kościele Santa Maria Antiqua — film z polskimi napisami

Transkrypcja filmu video

Rozmawiają Dr. Beth Harris oraz Dr. Steven Zucker -[Dr. Zucker] Przeszliśmy właśnie przez przez jeden z najstarszych kościołów w Rzymie, Santa Maria Antiqua, Jednym z najważniejszych obiektów w nim jest niesamowicie wczesny chrześcijański sarkofag. -[Dr. Harris] Datuje on na czasy przed zalegalizowaniem chrześcijaństwa w Imperium Rzymskim we wczesnych latach 300 więc w tamtym momencie, Chrześcijanie w większości praktykują w tajemnicy oraz czasami są prześladowani. -[Dr. Zucker] Sarkofag jest kamiennym grobem Został on znaleziony zakopany pod kościołem Santa Maria Antiqua. Zacznijmy od lewej strony -[Dr. Harris] Więc wydaje się to na pierwszy rzut oka niezwykła figura, ponieważ wygląda jak starożytny rzymski bóg morza. Wygląda jak Neptun. Opiera się na falach trzymając trójząb, atrybut Neptuna, Boga Morza. - [Dr. Zucker] Są jednak pewne przypuszczenia że trójząb był także symbolem wczesnochrześcijańskim i może odnosić się do krzyża. - [Dr. Harris] Ale fakt że znajduje się tu Bóg Morza nabiera sensu gdy obracamy za róg i zaczynamy patrzeć na następną scenę, która ukazuje statek z dwoma postaciami. Więc jest to oczywiście sztorm. Możemy zauważyć toczące się fale pod statkiem, i jest to początek historii Jonasza. Jonasz jest postacią ze Starego Testamentu któremu Bóg nakazał pójść do miasta Nienvah i przepowiedzieć ich zniszczenie. Jonasz sprzeciwił się Bogu, Jonasz wsiadł na statek a Bóg decyduje się ukarać Jonasza zsyłając na niego wielki sztorm. -[Dr. Zucker] Ludzie na statku odkryli że Jonasz jest odpowiedzialny i zapytali go "Jak możemy uspokoić morze"? A on powiedział "Wyrzućcie mnie za burtę". -[Dr. Harris] Jonasz został natychmiastowo połknięty przez morską kreaturę i znajdował się w brzuchu tej morskiej kreatury opisywanej czasem jako wieloryb. przez trzy dni i trzy noce. Dla wczesnych Chrześcijan była to zapowiedź trzech dni i trzech nocy które Jezus spędził w grobie przed zmartwychwstaniem. -[Dr. Zucker] I to jest w szczególności właściwe na tym sarkofagu. -[Dr. Harris] Chodzi tu o życie pośmiertne Chodzi o przeżycie śmierci. -[Dr. Zucker] Jest to Nietypowe przedstawienie Jonasza. Po pierwsze jest nagi ale także rozłożony w tej niesamowitej pozie z łokciem w górze z rozciągniętym ramieniem i skrzyżowanymi nogami. -[Dr. Harris] Więc jest to zapożyczenie z antycznej mitologicznej, rzymskiej postaci Endymiona. Endymion jest pięknym młodzieńcem który był kochany przez boginię księżyca Otrzymał on wieczny sen od Boga Zeusa a idea spokojnego, wiecznego snu miałaby sens na sarkofagu. -[Dr. Zucker] Ale co dzieje się wyżej? -[Dr. Harris] Widzimy drzewo i wiemy że do końca historii, Jonasz spoczywał pod altaną ale trzy owce są całkiem tajemnicze -[Dr. Zucker] Jest możliwym że jest to odwołanie do raju. -[Dr. Harris] Idąc dalej widzimy postać która jest także bardzo znana we wczesnej chrześcijańskiej obrazowości, i jest to postać którą historycy sztuki nazywali postacią Orant. Jest to generalnie kobieca postać ze wzniesionymi rękami i jest to rozumiane jako pozycja modlitewna. -[Dr. Zucker] Są to idealne cechy dla pary. Mężczyzna uczony w pismach świętych, kobieta w modlitwie Wyraz jej pobożności Warto także zauważyć że jej twarz oraz twarz mężczyzny siedzącego obok niej są niedokończone. Co mogło się stać to że całe rzeźbienie zostało wykonane Oprócz szczegółów twarzy, Które mogły być później ukończone po zakupie więc żeby mogły zostać wyrzeźbione wedle gustu kupującego -[Dr. Harris] Motyw siedzącej męskiej postaci i stojącej żeńskiej postaci pochodzi z, raz jeszcze, wcześniejszej, starożytej, pogańskiej sztuki rzymskiej. Przechodzimy do innej postaci która jest bardzo powszechna we wczesnej sztuce chrześcijańskiej i jest to Chrystus ukazany jako dobry pasterz. jest mowa o Chrystusie jako o dobrym pasterzu w Nowym Testamencie. -[Dr. Zucker] Jeśli spojrzycie na to w jaki sposób ta postać została wyżłobiona. Mimo że jest bardzo przysadzisty dalej można zobaczyć echo starszej, klasycznej tradycji. Dalej jest ślad kontrapostu. -[Dr. Harris] Jest to postać która pochodzi ze starożytnej sztuki greckiej i jest tutaj przekształcona aby coś znaczyć coś zupełnie innego i specyficznego dla chrześcijańskiej społeczności. -[Dr. Zucker] To znaczy że wierni są trzodą Chrystusa a on będzie się nimi opiekował, chronił ich, i prowadził do raju. -[Dr. Harris] Dalej po prawej stronie mamy co jest być może najbardziej rozpoznawalną chrześcijańską sceną. Jest to scena chrztu poniżej możemy również zobaczyć wody chrzcielne oraz brodatą postać dokonującą chrztu, oraz małą postać która jest chrzczona. -[Dr. Zucker] Jest możliwe że jest to Jan Chrzciciel i jest to przedstawienie nie ważne jak małe, Chrystusa Jednak jest także możliwość że to reprezentuje chrzest bardziej generalnie i to mogłoby być przejście na chrześcijaństwo. -[Dr. Harris] Być może jest tak że postać która jest chrzczona spogląda na owcę Jeśli owca przedstawia chrześcijańską trzodę którą Chrystus się opiekuje, możliwe że jest to wskazówka że Postacią jest rzeczywiście Chrystus. Widać także gołębia lub ptaka na drzewie. Może to być zwykły ptak na drzewie Ale bardziej prawdopodobnym jest odwołanie do ducha świętego Który pojawia się w czasie chrztu Chrystusa -[Dr. Zucker] Jeśli odwrócimy Napotkamy dwie dodatkowe postacie które trzymają sieć. Jest to dwójka rybaków. -[Dr. Harris] Kilku z apostołów Chrystusa było rybakami, a Chrystus odniósł się do pracy apostołów jako bycie rybakami dusz. -[Dr. Zucker] Uważam że motywy na tym sarkofagu są fascynujące ponieważ reprezentują ten moment kiedy chrześcijańska ikonografia, kiedy chrześcijańskie opowiadanie historii, poprzez obrazki, zostało stworzone. Więc ten sarkofag reprezentuje taki wczesny przykład sztuki chrześcijańskiej, przed Konstantynem, przed dekryminalizacją chrześcijaństwa, i na pewno zanim chrześcijaństwo zaczęło dominować. -[Dr. Harris] Także ikonografia się zmieni kiedy chrześcijaństwo stanie się legalne, kiedy stanie się oficjalną religią Imperium Rzymskiego, Ale interesującym jest pomyśleć o narodzinach nowego słownictwa artystycznego dla nowej religii Imperium Rzymskiego.