Ładowanie

Transkrypcja filmu video

Kalendarze używane w średniowieczu bardzo różniły się od prostych kalendarzy używanych dzisiaj. W średniowieczu ludzie postrzegali czas inaczej. Dla tych, którzy potrafili go odcyfrować, średniowieczni kalendarz był mapą roku liturgicznego. Ta strona pokazuje lipiec. Każdy rząd odpowiada dniu miesiąca. Kolumny porządkują informacje na temat każdego dnia. Ta kolumna zawiera upamiętnionych świętych lub celebrowane uroczystości w każdym dniu miesiąca. Szczególnie ważne dni świąteczne były zapisane na czerwono, co wyjaśnia angielską frazę "czerwony dzień" (tj. dzień ważnej uroczystości). Ta strona pokazuje styczeń. Rzymskie liczby widoczne w tej kolumnie zwane były Złotymi Liczbami. Pomagały one czytelnikowi określić fazy księżyca. Razem z zestawem tabel były używane do obliczenia daty Świąt Wielkanocnych, która zmieniała się każdego roku. Ta kolumna pomagała ustalić dzień tygodnia. Wykorzystywała litery od A do G. Były one powtarzane w cyklach. Każda litera reprezentuje ten sam dzień tygodnia, od niedzieli do poniedziałku. Aż do późnego średniowiecza ludzie używali tego samego kalendarza, co starożytni Rzymianie. Zarówno dla Rzymian, jak i dla ludzi średniowiecznych, ustalanie daty opierało się na zrozumieniu trzech kluczowych dni: kalend, non oraz id. Powiększone inicjały "KL" na górze strony reprezentują kalendy. Kalendy były pierwszymi dniami każdego miesiąca. Idy przypadały w środku miesiąca, zazwyczaj piętnastego dnia. Nony przypadały dziewiątego dnia poprzedzającego idy. Dzisiaj dzielimy miesiąc na ok. cztery tygodnie, ale w średniowieczu kalendy, nony i idy dzieliły miesiąc na trzy segmenty. Ta kolumna zawiera serię rzymskich liczb. Czytelnicy używali ich razem z trzema kluczowymi dniami miesiąca, aby ustalić datę. Rzymskie liczby odliczały w dół w cyklu od non do id. Osiem, siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, idy. Zaczynając od trzech kluczowych dni, czytelnicy odliczali w tył, aby ustalić datę. Na przykład, dziesiąty dzień grudnia był określany w średniowieczu jako czwarty dzień przed idami grudniowymi. Niektóre średniowieczne kalendarze były bogato ilustrowane. Na tej bardzo udekorowanej stronie miesiąca lipca czerwone dni odpowiadają scenkom po bokach. Na przykład, ta uroczystość celebruje narodziny Jana Chrziciela. Ta ilustracja pokazuje jego matkę, św. Elżbietę, zaraz po powiciu syna. Ważni święci, Piotr i Paweł, byli upamiętniani pod koniec miesiąca. Również pojawiają się na marginesie. Jak wiele stron kalendarzowych, ta również pokazuje wysiłki danego miesiąca. Codzienne prace tradycyjnie wykonywane w tym miesiącu. Tutaj widać chłopów strzygących owce, zwykły letni obowiązek. Manuskrypty tworzone w późnym średniowieczu często pokazują także rozrywki. Na marginesach tej strony dzieci bawią się drewnianymi konikami i wiatraczkami. Często dodawano także symbol znaku zodiaku każdego miesiąca. Tutaj widać kraba, przedstawiającego znak Raka. Poniżej napisano słowo "rak". Obrazki nie były tylko dekoracją. Ilustrowały informacje zawarte w tekście oraz je rozszerzały. Obrazy takie jak prace miesiąca pokazywały oglądającemu, że konkretne zadania wykonywano według pór roku. Słowa i obraz wspólnie pomagały czytelnikowi zrozumieć średniowieczny rok.