Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:6:09

Transkrypcja filmu video

-[Narrator] Jak już mówiliśmy w wielu innych filmach, chrześcijaństwo to religia powstała na obrzeżach Cesarstwa Rzymskiego. Zaczęła jako żydowska sekta w Judei i Galilei z naukami Jezusa i jego wczesną służbą. Ale to ważne, by pamiętać, że w momencie śmierci Jezusa, około 30 r. n.e. miał jedynie, najwyżej, jakieś kilka setek naśladowców. Ale w innych filmikach mówimy o apostołach, którzy rozprzestrzeniali wiarę, nie tylko wśród innych Żydów, lecz także wśród nie-Żydów, pogan. Mówiliśmy o cesarzu Neronie i jego niesławnych masakrach chrześcijan, szczególnie o rzymskim pożarze, czy też pożarze Rzymu w 64 r. n.e., za który winę zrzucił Neron na chrześcijan i użył tego jako pretekstu do dokonania masakry w Rzymie. Wielu historyków wierzy, że apostołowie Piotr i Paweł zostali zabici w czasie tych masakr. Oto jest obraz Nerona używającego chrześcijan jako żywych pochodni, karając ich za ten pożar. Inne działania cesarzy w dalszym ciągu mają bardzo mocny wpływ na wczesny kościół chrześcijański. Mówiliśmy o zniszczeniu drugiej świątyni w Jerozolimie w 70 r. n.e., co miało miejsce pod rządami Wespazjana. Było to oczywiście bardzo ważne wydarzenie dla Żydów, ale miało też znaczący wpływ na chrześcijaństwo, bo jak pamiętamy chrześcijaństwo swój ośrodek miało w Jerozolimie. Była to sekta chrześcijaństwa, czy też rozpoczęła jako sekta chrześcijaństwa, ale teraz, ze zniszczeniem świątyni, Żydzi zostali rozegnani z Jerozolimy, jak również wielu z tych pierwszych chrześcijan. I tak ośrodki chrześcijaństwa zaczęły pojawiać się w całym cesarstwie, na przykład w Antiochii. I tak coraz więcej ludzi miało problemy z chrześcijanami, tym większe im bardziej wzrastali liczebnie i zaczynali zdobywać więcej i więcej władzy. Byli to ludzie, którzy nie byli posłuszni rzymskim bogom, nie uczestniczyli w rytuałach, nie czcili rzymskich bogów, i pamiętajcie, że w grę wchodził też kult cesarza. I problem był nawet większy niż w wypadku Żydów, którzy do pewnego stopnia trzymali to dla siebie, a chrześcijanie byli misjonarzami. Rozpowszechniali swoją wiarę wśród obywateli Rzymu. Rodziny były rozdzierane, kiedy niektórzy decydowali się zostać chrześcijanami i już nie postępowali jak inni Rzymianie. Więc mamy te prześladowania i te masakry i zyskały one jeszcze na sile z drugim, a do pewnego stopnia też z trzecim stuleciem kiedy to chrześcijanie zdobywali coraz to więcej wpływów i coraz bardziej wzrastali liczebnie. Pamiętajcie, oni byli naprawdę gorliwymi misjonarzami. Do naprawdę poważnych masakr dochodziło za rządów Dioklecjana. W poprzednim filmie mówiliśmy o Dioklecjanie. To on podzielił cesarstwo na część wschodnią i zachodnią, ale jest znany również z prześladowania chrześcijan. Były to najcięższe rządowe prześladowania chrześcijan w Cesartwie Rzymskim. Ale, co interesujące, zaraz potem, lub wkrótce po tych masakrach, mówimy tu o kilku dekadach, następny cesarz, który... następny cesarz, który rządził całym Cesarstwem Rzymskim, to Konstantyn, i jest on, przynajmniej dla chrześcijan, totalnym przeciwieństwem Dioklecjana, ponieważ, chcąc utrwalić swoją władzę w 312 r. n.e. stoczył bitwę przy moście Mulwijskim na zewnątrz, albo - u wrót Rzymu W tej bitwie Konstantyn ma wizję chrześcijańskiego krzyża powyżej słońca i uznaje to za znak, że powinien walczyć pod krzyżem. I nakazuje umieścić ten znak na tarczach żołnierzy i zwycięża. Ten dzień, 312, most Mulwiski, bitwa przy moście Mulwijskim, jest postrzegana jako początek nawrócenia się Konstantyna na chrześcijaństwo, na jego wybraną religie. W 313, cesarz Rzymu, lub cesarstwo, wydało edykt mediolański, który oficjalnie powiedział, że chrześcijaństwo jest OK. Zalegalizował chrześcijaństwo, co było wielkim wydarzeniem, ponieważ ci goście byli prześladowani przez cały ten czas, nie wielbili rzymskich bogów. Potem, w 325, Konstantyn idzie nawet dalej i zwołuje sobór Nicejski, gdzie schodzą się biskupi z całego świata chrześcijańskiego, by razem ustalić i ujednolicić swoje wierzenia. Skutkiem jest nicejskie wyznanie wiary Dużo debatowano o tym, czy Jezus, jako Syn Boży, powinien być uważany za równego Bogu czy jako Boga, czy też jako kogoś trochę mniejszego, skoro jest Synem, a może skoro jest Synem, to może był czas kiedy Syna nie było i istniał tylko Bóg, ale nicejskie wyznanie wiary mówi nie, oni są jednym i są równi, są kompletnie jednakowi. Potem Konstantyn na swoim łożu śmierci, przyjął chrzest i został chrześcijaninem, pierwszy chrześcijański cesarz gigantycznego Cesarstwa Rzymskiego. Jak możecie sobie to wyobrazić, chrześcijaństwo zyskiwało wciąż nowych wyznawców, ale teraz było, powiedzmy, na fali. Cesarz Rzymu, cesarz Imperium Rzymskiego nawrócił się na chrześcijaństwo, które jest teraz legalną religią. Dzięki temu zyskuje nawet więcej rozpędu pod koniec czwartego wieku. Cesarz Teodozjusz, chrześcijanin, za niego chrześcijaństwo stało się religią państwową Cesarstwa Rzymskiego. W tym samym cesarstwie, gdzie kiedyś chrześcijaństwo było nielegalne, i prześladowane, teraz stało się religią państwową Cesarstwa Rzymskiego. Teodozjusz, wspominałem o nim w innych filmach, był także przypadkowo ostatnim cesarzem, który władał zarówno Wschodnim, jak i Zachodnim Cesarstwem Rzymskim. Więc, mamy cesarstwo, które zaczęło bardzo antychrześcijańsko, no, właściwie na początku, nikt się za bardzo nie przejmował wydarzeniami w Judei i Galilei, lecz potem prześladowania się rozpoczęły i wzmagały. Ale po kilku stuleciach staje się cesarstwem chrześcijańskim.