Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:8:46

Transkrypcja filmu video

- [Narrator] W ostatnim filmiku widzieliśmy coś, co zostało nazwane pierwszą wyprawą krzyżową, która była, z Europejskiego punktu widzenia, sukcesem. Zdołali odbić spory obszar Ziemi Świętej z rąk muzułmanów. Cesarstwo Bizantyjskie zdołało odzyskać spory kawał Anatolii od Turków Seldżuckich, którzy też byli muzułmanami i przez następnych kilka dekad, Europejskie panowanie nad Ziemią Świętą tylko się utwierdzało. Oto powiększona wersja tego, jak to wyglądało, możecie tu zobaczyć państwa krzyżowe, które tam powstały, lub te krzyżowe królestwa, bo, jak wskazałem w poprzednim filmie, nawet pomimo tego, że celem krzyżowców miała być pomoc dla Bizancjum w odbiciu ziem, jak widzicie, kiedy już krzyżowcy zdobyli Ziemię Świętą, to, w większości, zatrzymali ją dla siebie i ustanowili te królestwa. Więc, jesteśmy gdzieś tutaj. Jesteśmy gdzieś tu na osi czasu. Przenieśmy się nieco ponad dekadę w przyszłość do połowy XII wieku, kiedy muzułmanie zdołali odbić nieco terytorium. Konkretnie Odessę i Aleppo, co stanie się przyczyną dla później tak nazwanej drugiej wyprawy krzyżowej i jest to druga z wielu krucjat. Tutaj widać te, które historycy uznają za oficjalne numerowane wyprawy, ale było wiele innych krucjat w tym okresie czasu, w przeciągu około 200 lat podczas pełnego średniowiecza. Miały miejsce krucjaty przeciw Germańskim poganom w północnej Europie. Również krucjaty w Hiszpanii, celem odbicia ziemi z rąk muzułmanów, ktorzy władali nią przez kilka stuleci, co jest też znane jako rekonkwista. Więc, po tym, jak Aleppo i Odessa zostały zdobyte, miała miejsce druga wyprawa krzyżowa, która nie miała powodzenia i nie zmieniła nic w wyglądzie Bliskiego Wschodu, lecz później, pod koniec XII wieku, mamy bardzo doniosłe wydarzenie. W 1187 r. Sułtan Salah ad-Din, znany jako Saladin, zdołał odbić Jerozolimę i większość Ziemi Świętej. Zwróćcie uwagę, Jerozolima przez z grubsza 90 lat była pod rządami Europejczyków, pod rządami tych królestw krzyżowych, więc to naprawdę uderza w czułą strunę na zachodzie i decydują się wysłać wyprawę, później znaną jako trzecia wyprawa krzyżowa. Trzecia krucjata odniosła pewien sukces. Faktem jest, że ta krucjata zyskała niezwykłe poparcie królów Europy Zachodniej. Filip August z Francji się zaangażował. Król Anglii, Ryszard Pierwszy, lub Ryszard Lwie Serce się zaangażował. Święty cesarz rzymski Fryderyk I Barbarossa się zaangażował. Słysząc o Świętym Cesarstwie Rzymskim na myśl powinny wam przychodzić średniowieczne Niemcy. W trakcie drogi Fryderyk Barbarossa tonie w rzece. Bardzo przygnębia to jego żołnierzy, więc wielu z nich odchodzi, lecz Filip August i Ryszard Lwie Serce ścierają się z Salah ad-Dinem i są w stanie odebrać nieco ziemi. Konkretnie, region wokół Akki, i uzyskują kilka przywilejów od Salah ad-Dina dla nieuzbrojonych chrześcijańskich pielgrzymów, którzy chcą odwiedzić Ziemię Świętą, szczególnie Jerozolimę. Salah ad-Din umiera pod koniec XII wieku, więc na początku XIII wieku rozpoczyna się czwarta wyprawa krzyżowa, która jest ciekawa, bo krzyżowcy z pomocą handlarzy z Wenecji, angażują się w spór o tron Cesarstwa Bizantyjskiego, w nadziei, że jeśli pomogą w otrzymaniu tronu, to w zamian otrzymają surowce potrzebne w kontynuowaniu Krucjaty. Cóż, są w stanie posadzić pretendenta na tronie, lecz potem powstanie zrzuca go spowrotem z tronu, a krzyżowcy nie otrzymują zapłaty, której tak bardzo pragną. I tak, decydują się sami zająć Konstantynopol, i jak już wspominaliśmy w innych filmach, to naprawdę jest sztylet w serce jeśli chodzi o relacje między wschodem a zachodem. Już mówiliśmy o wielkiej schiźmie w 1054, lecz teraz zachód, wyznawcy Kościoła łacińskiego, który później stanie się znany jako Kościół rzymskokatolicki, oni oblegają Konstantynopol, stolicę Bizancjum lub Cesarstwa Wschodniorzymskiego, najważniejsze miasto wschodniego chrześcijaństwa, i kiedy już dobywają miasta w ten krwawy sposób, rozrywają Cesarstwo Bizantyjskie pomiędzy siebie i popatrzcie jak to zrobili. Więc, czwarta wyprawa krzyżowa miała bardzo nikły efekt na Ziemię Świętą, ale spowodowała tymczasowy koniec Cesarstwa Bizantyjskiego. W 1261 Konstantynopol jest odbity przez Bizantyjczyków, lecz powtórzmy, jest to początek końca Cesarstwa Bizantyjskiego. Fakt, że przez pół wieku było pod panowaniem zachodu. Możesz więc sobie wyobrazić, z Jerozolimą wciąż w rękach muzułmanów, wielu na zachodzie wcale nie było zadowolonych. W 1212 miało miejsce ciekawe wydarzenie. Istnieje kilka sprawozdań tego, co jest znane jako dziecięca krucjata. Historia dziecięcej krucjaty jest taka, że dzieci... istnieje kilka różnych sprawozdań mówiących, jak to mogło wyglądać, ale w zarysie Jezus powiedział im, żeby poszły z innymi dziećmi czystego serca do Ziemi Świętej i nawróciły muzułmanów na chrześcijaństwo, i tak wyruszyły w podróż, dziesiątki tysięcy dzieci, lecz nie dotarły do Ziemi Świętej. Zmarły z głodu, albo zostały sprzedane w niewolę w drodze. Dzisiejsi historycy nie są pewni, czy to naprawdę miało miejsce jak głoszą sprawozdania. Z tego względu dałem tu te znaki zapytania obok krucjaty dziecięcej, ale bez względu na to, co tam się wydarzyło, w pierwszym kwartale XIII wieku Jerozolima pozostaje w rękach muzułmanów. Piąta wyprawa krzyżowa wyrusza, by odbić Jerozolimę i ponosi porażkę. Następnie rusza szósta wyprawa krzyżowa i odnosi rozsądne sukcesy w odzyskiwaniu terenów Ziemi Świętej, lecz wkrótce później mamy nienumerowaną krucjatę, krucjatę baronów, która rzuca wyzwanie sukcesom pierwszej wyprawy krzyżowej. Jak widzicie, po krucjacie baronów o tutaj, byli w stanie odzyskać niezłe terytorium, lecz później w 1244, Jerozolima jest odbita przez muzułmanów. Potem miałą miejsce siódma, ósma i dziewiąta wyprawa krzyżowa, i czyniono też inne wysiłki, które czasami zwie się krucjatami, lecz w znacznej większości nie cieszyły się powodzeniem, a pod koniec XIII wieku i na początku XIV wieku Ziemia Święta ponownie jest pod kontrolą muzułmanów. To jest mapa regionu na początku XIV wieku i jak widzicie, muzułmanie odbili nie tylko Ziemię Świętą, lecz też większość Anatolii, z tylko samym Konstantynopolem pod władaniem Bizancjum, co trwało do 1453, kiedy Turkowie w końcu zdobyli również Konstantynopol. Patrząc na mapę na początku tego filmu oraz na tę mapę, możecie zauważyć, że krucjaty nie były zbyt udane jeśli chodzi o zmianę wyglądu Ziemi Świętej. Istniały obszary, na których krucjaty były udane, lub, w których mentalność krzyżowców przyniosła sukcesy. Jak widzicie w XIV wieu większość Półwyspu Iberyjskiego została zdobyta przez chrześcijańskie królestwa z rąk muzułmanów. Muzułmanie, w tym okresie, władali już tylko Grenadą, więc rekonkwista, do pewnego stopnia, była udana, i trwa dalej do 1492, kiedy to ostatni muzułmanie są wygnani z Hiszpanii. Jedna myśl mi przychodziła do głowy podczas studiowania krucjat, to bardzo dezorientujące jak szczególnie Jerozolima jest zdobywana przez jedną, czy drugą stronę. Żeby dać wam przegląd tego, co się właściwie działo, przydatna może być ta oś czasu. Zielony pokazuje Jerozolimę pod kontrolą muzułmanów. Czerwony - pod kontrolą chrześcijań, więc pod koniec pierwszej krucjaty, przechodzi w inne ręce. chrześcijanie są u władzy przez cały ten czas, aż Salah ad-Din odbija to z powrotem. Teraz, muzułmanie są u władzy przez cały ten czas, aż do szóstej Krucjaty, kiedy to odbito spory kawał terytorium, a nawet części Jerozolimy i szczególnie krucjata baronów jest w stanie odzyskać znaczne terytorium, lecz w 1244, Jerozolima jest ponownie odbita przez muzułmanów.