If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość

Migotanie przedsionków (Afib) — film z polskimi napisami

Stworzone przez: Bianca Yoo.

Chcesz dołączyć do dyskusji?

Na razie brak głosów w dyskusji
Rozumiesz angielski? Kliknij tutaj, aby zobaczyć więcej dyskusji na angielskiej wersji strony Khan Academy.

Transkrypcja filmu video

Migotanie przedsionków to rodzaj arytmii, określany czasem skrótem AFib lub AF. Należy ono do grupy częstoskurczy nadkomorowych. W zdrowym sercu, impulsy elektryczne przechodzą z węzła SA do AV w sposób skoordynowany. A gdy przewodzenie między tymi węzłami jest zorganizowane, zorganizowany jest również skurcz przedsionków. Natomiast w AF, impulsacja jest chaotyczna. Działa wszędzie i w każdym kierunku. Z powodu tej dezorganizacji skurcz przedsionków nie jest skoordynowany i zamiast skurczu całych przedsionków, mamy zdezorganizowane skurcze w różnych miejscach. Wygląda to trochę tak, jakby w przedsionkach znajdowały się robaczki, które stale się ruszają. Dodatkowo, te chaotyczne impulsy docierają do węzła AV w nieregularnych odstępach czasu doprowadzając do zaburzeń rytmu komór. Z powodu ich nieregularnej stymulacji. EKG w migotaniu przedsionków prezentuje typowo niemiarowość zupełną. Co to oznacza? Zobacz, odległość pomiędzy sąsiednimi załamkami R jest inna przy każdej ewolucji. W zdrowym sercu, te odległości są identyczne. W migotaniu przedsionków odstępy RR są różne. Inną ważną cechą jest brak załamków P w EKG. Zamiast tego widoczna jest fala. Załamki P nie są widoczne, ponieważ przedsionki migoczą, a nie kurczą się. Nie ma skoordynowanej pracy przedsionków, zatem w EKG widoczna jest fala pobudzeń, a nie załamki P. Jakie są czynniki ryzyka rozwoju AF? W zasadzie każda choroba dotykająca tkanki przedsionków zwiększa ryzyko migotania przedsionków. Co to mogą być za schorzenia? Wraz z wiekiem, nasza skóra się starzeje, podobnie jest z tkanką przedsionków. Migotanie może być również skutkiem chorób powodujących zapalenie w obrębie przedsionków. Przykładowo, zabiegi na sercu wywołują stan zapalny, a to zwiększa ryzyko AF. Zwiększa je również powiększenie przedsionków. Może do niego dojść w przebiegu nadciśnienia tętniczego, a także choroby zastawek, w tym stenoza mitralna, niektóre choroby płuc oraz incydenty AF w przeszłości. Ryzyko zwiększają rownież niektóre zmiany hormonalne, zwłaszcza te ze strony tarczycy oraz wieloletnie nadużywanie alkoholu. Warto wspomnieć, że pacjenci z AV są bardziej narażeni na wystąpienie udaru mózgu. Zwykle muszą więc stosować leki przeciwkrzepliwe. Skąd zwiększone ryzyko udaru? Nieskoordynowane skurcze ścian przedsionków powodują gromadzenie się w nich krwi. Gdy przedsionki migoczą, krew się w nich gromadzi i nie przepływa dalej. A co się dzieje, gdy krew się nie porusza? Tworzą się zakrzepy. Narysuję nam tu zakrzep. Teraz wyobraź sobie, że taki zakrzep wydostaje się z przedsionka, przepływa do komory, a następnie dalej, do naczyń i narządów, w tym mózgu. Jeśli zakrzep dostanie się do naczynia mózgowego, dochodzi do udaru. Dlatego pacjenci z migotaniem przedsionków stosują leki przeciwkrzepliwe, zapobiegające powstawaniu zakrzepów, a tym samym udarom niedokrwiennym mózgu.