If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość
Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:4:30

Leczenie niewydolności serca - początkowe stadium - film z polskimi napisami

Transkrypcja filmu video

W początkowym stadium niewydolności serca pacjent może nie mieć żadnych objawów. Może mieć tylko czynniki ryzyka przyczyniające się do niewydolności serca. Oznacza to, że ma kilka rodzajów wcześniej występujących schorzeń, które mogą, jeśli nie zostaną objęte leczeniem, prowadzić do niewydolności serca. Lub do pogorszenia już posiadanej niewydolności serca. Jednak te schorzenia nie prowadzą do pełnej niewydolności serca, wraz z towarzyszącym jej objawami. Pacjenci wciąż są w stanie prowadzić swoje codzienne życie. Niektóre z czynników ryzyka to nadciśnienie, czyli wysokie ciśnienie krwi, choroba wieńcowa, czy cukrzyca. Lekarz może rozpoznać te schorzenia i potraktować je jako poważne ostrzeżenie mogące prowadzić do niewydolności serca. I pomimo, że są to początkowe objawy oraz czynniki ryzyka, uznają ich ważność oraz znaczenie zanim dojdzie do poważnej niewydolności serca. Ponieważ przez większość czasu, szczególnie w przypadku strukturalnych zmianach w Twoim sercu, które zaczyna wyglądać inaczej, takie zmiany są nieodwracalne. Oznacza to, że będą się pogarszały i pogarszały. Dlatego bardzo ważnym sposobem leczenia we wczesnym stadium choroby są ćwiczenia. Ćwiczenia zwiększają dobrą kondycję naczyń krwionośnych. Zwiększają wydajność serca, co oznacza, że lepiej pompuje ono krew. Wiemy już, że obniżona wydajność pompowania jest powiązana bezpośrednio z niewydolnością serca. Oprócz ćwiczeń fizycznych, inna zmiana w stylu życia, która jest rekomendowana, to zmiana diety. Obniżenie spożywania soli jest bardzo ważne. Dzięki temu obniża się ciśnienie krwi i może ona być łatwiej pompowana. Co obniża szanse na to, że serce zacznie proces kompensacji i dojdzie do strukturalnych zmian w komorach serca, co jak powiedziałem, jest nieodwracalne. Lekarz może również przepisać jakieś lekarstwa. Ich zadaniem będzie obniżenie ciśnienia krwi, co ułatwi sercu tłoczenie krwi. A tym samym obniży szanse na rozpoczęcie procesu kompensacji oraz nie doprowadzi do zmian w strukturze serca. Pierwsza klasa leków to inhibitory konwertazy angiotensyny, w skrócie inhibitory ACE. Ich zadaniem jest hamowanie enzymu konwertazy angiotensyny, są wazodliatorami. Słowo "wazo" oznacza naczynia, czyli naczynia krwionośne. Natomiast "dilator" oznacza poszerzanie, czyli leki te powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych. I gdy do tego dojdzie, to nie ściskają one krwi, która się w nich znajduje, tak mocno, więc ciśnienie krwi obniża się. I jeśli do tego dojdzie, Twoje serce będzie miał ułatwienie w tłoczeniu krwi przez ten niskociśnieniowy układ. Przypomnij sobie analogię związaną z dmuchaniem powietrza przez bardzo małe źdźbło, a potem przez dużą rurę. Który przypadek jest trudniejszy? Przez źdźbło, prawda? W podobnym sposób, Twoje serce ma ułatwioną pracę, gdy dojdzie do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Inny rodzaj leków, który może zostać przypisane to hydralazyna i nitraty. Ich zadaniem jest również obniżenie ciśnienia krwi. Hydralazyna zachowuje się, jak wazolidator dla tętnic i tętniczek. Które są naczyniami krwionośnymi, do których serce tłoczy krew, prawda? I tak jak mówiliśmy, ułatwia to sercu pompowanie krwi. Nitraty natomiast, pomimo, że mogą w niewielkim stopniu wpływać na Twoje tętnice, głównie działają na żyły. Obniżają ciśnienie żylne. A tym samym obniżają ciśnienie, z jakim krew wraca do serca. Co również obniża Twój obciążenie wstępne. Pamiętaj, obciążenie wstępne jest jednym z mechanizmów kompensacyjnych. Jeśli obniżymy obciążenie wstępne, możemy ograniczyć zmiany strukturalne, do których może dojść w sercu. Ostatni rodzaj leków to beta blokery. Pomagają one w ograniczeniu aktywacji współczulnego układu nerwowego. Pamiętasz, jak układ współczulny, jest aktywowany przez receptory znajdujące się w sercu. Te receptory są znane też jako beta receptory. Beta blokery próbują zablokować te receptory, tak aby nie zostały aktywowane. Ma to sens. Jeśli zostałyby aktywowane, tętno oraz siła pompująca wzrośnie, tak? Jeśli zostana zablokowane, obniży to tętno serca, i ograniczy odpowiedź układu współczulnego. To ograniczenie jest bardzo ważne, ponieważ tak jak obniżenie obciążenia wstępnego, pamiętamy, że zbyt duża aktywność współczulnego układu nerwowego jest jednym z mechanizmów kompensacji, prowadzących do strukturalnych zmian w sercu. A my chcemy zredukować te szanse, tak aby nie doszło do żadnych zmian w budowie serca.