If you're seeing this message, it means we're having trouble loading external resources on our website.

Jeżeli jesteś za filtrem sieci web, prosimy, upewnij się, że domeny *.kastatic.org i *.kasandbox.org są odblokowane.

Główna zawartość
Aktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:7:44

Cukrzyca typu II - patofizjologia - film z polskimi napisami

Transkrypcja filmu video

Cukrzyca jest grupą schorzeń, które wynikają z nieprawidłowego funkcjonowania insuliny, która jest hormonem produkowanym przez trzustkę. Insulina jest odpowiedzialna za regulację poziomu cukru lub glukozy we krwi. Ponieważ jest to grupa schorzeń, istnieje wiele różnych mechanizmów powstania cukrzycy. Jeden z nich powoduje wystąpienie cykrzycy typu II. Zanim zagłębimy się w dokładne przyczyny wystąpienia cukrzycy typu II, dowiedźmy się, jak dokładnie działa insulina. Są dwa podstawowe kroki. Wyobraź sobie, że zjadłeś duży posiłek. Na przykład wielką porcję makaronu. Twoje ciało pochłania teraz wszystkie substancje odżywcze z układu trawiennego do krwioobiegu. Jedną z tych substancji jest glukoza, i ponieważ Twoje ciało ją pochłania, glukoza zaczyna zwiększać swoją ilość w krwioobiegu. W tym stanie pochłaniania lub karmienia, Twoje ciało chce zgromadzić tę glukozę w takich miejscach, jak wątroba czy komórki mięśniowe po to, aby mogła być później wykorzystana jak energia, kiedy organizm będzie jej potrzebował. Niestety, glukoza sama z siebie nie może dostać się do komórek. W pewnym sensie, komórki są zamknięte. Na szczęście, trzustka jest w stanie zaradzić temu problemowi. Jest kilka rodzajów komórek w trzustce, które wyczuwają poziom cukru we krwi. I te komórki są ulokowane na wysepkach Langerhansa. Komórki zaznaczone na zielono właśnie się tam znajdują, i są nazywane komórkami beta. Kiedy poziom glukozy we krwi wzrośnie, komórki beta wyczuwają tę zmianę i wydzielają hormon znany jako insulina do krwi. Insulina zachowuje się jak klucz, który odblokowuje te komórki, tak żeby glukoza mogła być gromadzona zarówno w wątrobie, jaki i komórkach mięśniowych. Więc, jak widzisz to są dwa kroki prawidłowego działania insuliny. Pierwszym z nich, jest to, że komórki beta w części endokrynnej trzustki muszą działać, aby wydzielić insulinę do krwi. Po drugie, komórki w ciele muszą reagować na działanie insuliny, tak żeby je odblokowała i umożliwiła glukozie przedostanie się do ich wnętrza i obniżenie poziomu glukozy we krwi. Cukrzyca może być spowodowana dysfunkcją każdego z tych kroków. Jeśli komórki beta nie działają prawidłowo lub zostaną uszkodzone, tak jak w przypadky cukrzycy typu I, nie będzie produkowana odpowiednia ilość insuliny, aby otworzyć te komórki. I to co się wydarzy, to poziom glukozy w krwioobiegu będzie narastał, i dojdzie do rozwoju cukrzycy. Podobnie jest w przypadku kroku drugiego, jeśli komórki nie odpowiadają prawidłowo na insulinę w krwi, nie mogą zostać odblokowane. W wyniku tego, glukoza będzie się odkładała w naczyniach krwionośnych, dojdzie do hiperglikemii i do rozwoju cukrzycy. To miałem na myśli wcześniej, jak powiedziałem, że cukrzyca jest grupą schorzeń, ze względu na wiele mechanizmów, które mogą ją powodować. Ogólnie, cukrzyca typu II jest wynikiem dysfunkcji drugiego kroku. Określane jest to jak insulinooporność. W cukrzycy typu II, komórki beta w trzustce działają prawidłowo, są zdolne do produkcji insuliny, ale nie jest ona zdolna do prawidłowego wpływu na komórki w całym organizmie. Jedna, ważne do wspomnienia jest to, że wraz z postępem choroby, trzustka stanie się bardziej efektywna i obniży poziom produkcji insuliny. Ogólnie uważa się, że cukrzyca typu II, powstaje w wyniku insulinooporności. Ale co dokładnie powoduje, że te komórki stają się oporne na insulinę? Niestety, odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, ponieważ przyczyny wystąpienia tej choroby są bardzo złożone i zawierają wiele różnych czynników, które wspólnie są problematyczne. Dowiedźmy się o tym trochę więcej. Wymażę trochę tego, co zrobiliśmy wcześniej, aby mieć więcej miejsca. Jakie są te czynniki ryzyka? Jednym z najbardziej ważnych jest genetyka. Historia rodzinna, wystąpienie u czyiś rodziców lub dziadków cukrzycy typu II, jest jednym z największych czynników ryzyka rozwoju tej choroby. Innym czynnikiem jest otyłość, nadciśnienie i starość. Współdziałanie wszystkich tych czynników kończy się insulinoopornością. Jak możemy zrozumieć to jeszcze trochę lepiej? Jednym z czynników, który rozumiemy może trochę lepiej niż pozostałe jest otyłość. Wróćmy do tego, co narysowałem wcześniej. Myślisz o otyłości, jako o stanie ciągłego karmenia, w tym sensie, że oragnizm jest nieustannie nastawiony na wydzielanie insuliny przez trzustkę w wyniku zwiększonej ilości glukozy, wynikającej z tego ciągłego karmienia. Z czasem, receptory w tych komórkach stają się nieczułe na insulinę. Stają się na nią oporne. Użyjmy pewnej analogii, aby lepiej zrozumieć idee oporności. Zamiast zamka, udajmy że jest to człowiek. I ten człowiek decyduje się założyć czapkę. Kiedy pierwszy raz założysz czapę, będzie ją czuł na swojej głowie, jednak z czaasem po 10, 15 minutach ta ciągła stymulacja receptorów czucia, będzie skutkować ich brakiem reakcji na czapkę na Twojej głowie, będziesz czuł, jakby jej tam nie było. Podobnie jest z komórkami w naszym ciele. Jeśli są ciągle narażone na działanie insuliny, przestają na nią odpowiadać i stają się znowu zamknięte. Na początku, trzustka jest w stanie rekompensować tę oporność produkcją większej ilości insuliny. Jednak z czasem, trzustka nie będzie w stanie nadążyć aby zapobiec insulinooporności, więc organizm straci zdolność do obniżenia poziomu glukozy przy pomocy insuliny. Skutkiem tego będzie hiperglikemia i związane z nią komplikacje. Proces ten trwa jakiś czas. W rzeczywistości, od momentu gdy rozpocznie się insulinooporność do rozwoju objawów cukrzycy typu II może minąć kilanaście lat. Ale wczesna diagnoza i leczenie jest krytyczne, aby zapobiec poważnym komplikacjom pozwiązanych z cukrzycą. Z tego powodu, bardzo ważne jest badanie osób w grupie ryzyka, osób, które mają niektóre z czynników ryzyka. Ważne jest, aby badać ich w kontekście wystąpienia cukrzycy typu II, więc powinni mieć regularnie badany poziom glukozy we krwi, aby monitorować rozwój hiperglikemii, tak aby mógł on zostać wykryty i leczony zanim dojdzie do rozwoju innych objawów. Mam nadzieję, że rozumiesz teraz, jakie są przyczyny wystąpienia cukrzycy typu II. Choroba nie pojawia się na skutek bezpośrednich problemów z trzustką i jej zdolnością do produkcji insuliny. Zamiast tego, jest wynikiem insulinooporności komórek w całym ciele, które powinny reagować na działanie insuliny.